شب شور و شادی با «رستاک» به‌سر شد

 در سومین شب از سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر، اجرای شاد و فرح‌بخش گروه «رستاک» در تالار وحدت به روی صحنه رفت.

گروه «رستاک» به سرپرستی سیامک سپهری و خوانندگی فرزاد و بهزاد مرادی همچون همیشه اجرایی سراسر تنوع از موسیقی اقوام ایرانی به روی صحنه بردند.

از موسیقی لری لرستان گرفته تا خراسان، خوزستان، کردستان، سیستان، بوشهر، آذربایجان و مازندران در سفری موسیقایی که از بهترین نغمات این مناطق بهره می‌برد، رستاک شبی شاد برای مخاطبین رقم زد.

یکی از دلایل موفقیت این گروه دانش هدایت‌گران و مغز متفکر گروه که شامل «سیامک سپهری» و «فرزاد و بهزاد مرادی» می‌شوند، بوده و از همان ابتدای تشکیل گروه باعث موفقیت و شهرت آن شد. این گروه بسیار هوشمندانه بهترین آثار مناطق بومی ایران‌زمین را انتخاب و تمرین و مهیای اجرا کردند و همین باعث موفقیت‌شان شد. چراکه مخاطبی که می‌آید و در سالن کنسرت رستاک می‌نشیند با این گروه سفری به تمام نقاط ایران کرده و با چینش درستی که در اجرای آهنگ‌ها انتخاب شده، با روحیه‌ای شاداب سالن کنسرت را ترک می‌کند.

یکی از بارزترین ویژگی‌های این گروه علاوه بر اجرای درست مقام‌های هر منطقه، دقت در اجرای ریزترین جزئیات موسیقایی زبانی هر منطقه است. این گروه آنچنان روی گویش‌های مناطق تحقیق و کار کرده‌ که زمانیکه برای مثال اثری لری می‌خوانند حتی شنونده لر زبان شک نمی‌کند که خواننده غیر نژاد لر باشد. این ویژگی در مورد ادای صحیح گویش‌ها و زبان‌های دیگر صدق می‌کند که در نوع خود بسیار جالب و نادر است. چراکه بارها دیده‌ایم که در کنسرت‌های مختلف از گروه‌های مختلف که به همین شیوه به اجرای برنامه با بهره از گویش‌های مختلف پرداخته‌اند لیکن اختلاف لهجه کاملا هویدا بوده و بواسطه طبیعی بودن این امر، این مورد خیلی به عنوان ضعف تلقی نشده است.

از دیگر ویژگی‌های گروه رستاک در این اجرا و نیز اجراهای پیشین، بهره از تنظیم‌های بسیار زیبا، قدرتمند، تکنیکی و متنوع است. رستاک همیشه پویا بوده و به دنبال نوآوری و ایجاد تنوع در کار خود است و در این زمینه همواره تازگی در این گروه از سازبندی و ارکستراسیون گرفته تا تنظیم و بهره از سازهای بومی مناطق و معرفی سازهای کمتر شناخته شده نواحی و نیز بهره از نوازنده‌ها و خواننده‌های نواحی در اجراهایشان سرآمد بوده است.

و هدف غایی این گروه که شادمان راهی کردن مخاطبین به خانه است، همواره با موفقیت همراه بوده است. رستاک از جنبه استایل نوازنده‌های گروه و ارتباط فیزیکی و حرکتی و احساسات نوازنده و بروز واکنش‌های به‌جا و زیبای فیزیکی در زمان نوازندگی بسیار گیرا بوده و دارای استاندارد لازم جهت اجرا در مهم‌ترین رویدادهای اتنوموسیقایی بین‌المللی است.

البته گروه رستاک طی سال‌های اخیر در تنظیم‌ها بیشتر از موسیقی مدرن غربی و الکترونیک با موسیقی بومی تلفیق کرده است که بسیاری منتقدان این شیوه را برنمی‌تابند لیکن اینچنین گروه‌هایی که در این روزگار و روی چرخ موفقیت هستند بی‌شک نیازمند اهرمی برای «گلوکال»(محلیِ جهانی شده) کردن موسیقی خود هستند و تنها با این شیوه می‌توانند گوشه‌ای از هنر غنی این سرزمین را به مخاطبین جهانی بنمایانند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *